Preek Exodus 18 NGK

42:27

God geeft reisgenoten onderweg en die reisgenoten geven vreugde, vriendschap en vrede. Dat kunnen we makkelijk onthouden, hè. Vreugde, vriendschap en vrede. Allitereert mooi.

En ik zou zeggen, neem dat mee. God geeft mensen op je pad met wie je een poosje mag optrekken. Kijk maar eens om je heen. Misschien wel je eigen partner, familie. Maar ook broers en zussen in de gemeente.

En die reisgenoten geven je vreugde, geven je vriendschap, geven je vrede. En ik wil dat vanmorgen illustreren aan de hand van Jethro.

We zijn samen onderweg, en dit hele seizoen al preek ik regelmatig uit het boek Exodus over het volk Israël dat door de woestijn trekt.

Het volk van vroeger, maar nog steeds is dat volk er en wij mochten door Jezus Christus aansluiten bij dat volk. Wij mogen onderweg zijn naar Gods nieuwe wereld. En onderweg komen we van alles tegen, er zijn vijanden, er is brood onderweg.

Nou, God leidt ons door Zijn Woord en Geest, Hij is zelf bij ons. En vanmorgen gaat het over mensen die Hij geeft. En binnenkort gaat het ook nog over de regels die Hij geeft. De tien geboden, Exodus 20.

43:53

Vanmorgen Exodus 18. En dan is daar ineens Jethro de schoonvader van Mozes. Mozes is inmiddels tachtig jaar. Bijzonder dat je dan überhaupt nog een schoonvader hebt, zou je zeggen. Misschien was zijn vrouw wel een heel stuk jonger.

Maar die twee mannen komen elkaar tegen in de woestijn. En Jethro brengt Zippora, de vrouw van Mozes, mee. Blijkbaar was die uit beeld. Mozes had haar weggestuurd, staat in vers 2. Klinkt heel dramatisch. Maar ik denk dan van ja, waarschijnlijk wilde hij haar de ellende niet aandoen van die strijd met Farao en de uittocht uit Egypte. Hoeft ze dat allemaal niet mee te maken. Kan ze rustig bij haar familie zijn. En die kinderen daar groot brengen.

We zien elkaar heus wel weer. Om haar buiten schot te houden zelf. Zeg maar.

En dan toch is het heel vreemd wat we dan lezen. Dat als ze dan komen, in vers 7 staat dat Mozes ging zijn schoonvader tegemoet. Boog zich voor hem neer en kuste hem. En ze gingen, nadat ze elkaar begroet hadden, de tent binnen. Ik denk, huh? En zijn vrouw dan? Daar zijn ze. Dankjewel.

(Scherm werkt weer) Kijk, dat is ook weer fantastisch. Reisgenoten die je helpen met al die technische snufjes.

God geeft reisgenoten onderweg. Ze geven vreugde, vriendschap en vrede. Eerst iets over die vreugde van het weerzien met familie. Ik had een hele goede relatie met mijn schoonvader. Maar ik denk, als ik mijn vrouw een tijdje niet gezien heb en mijn kinderen. En hij komt dan hen brengen. Dan is het niet mijn schoonvader die ik als eerste om de hals vlieg.

Natuurlijk, je vrouw en je kinderen. Maar goed, hij zal zijn vrouw ook heus wel begroet hebben, denk ik. Maar dat is een mannenwereld.

Een patriarchale samenleving van toen. En niet ook alles staat in de Bijbel wat er gebeurd is. Die mannen die spreken mekaar. En daar focust de rest van het verhaal ook op. Want Jethro laat aan Mozes horen wat God allemaal gedaan heeft. Dat is hem ter oren gekomen.

En dat is heel bijzonder. Mozes wist dat natuurlijk ook wel. Hij was er zelf bij de uittocht uit Egypte, die wonderlijke bevrijding uit de slavernij. Onder de knoet van koning farao vandaan. Daar zijn ze dan door de Schelfzee geleid. En nu verderop, ze zijn al bij de berg Sinaï. Bijna bij de berg Sinaï. Dat is hoofdstuk 19, vers 1. En dan komt Jethro om de familie te herenigen. Gezinshereniging.

En Jethro vertelt al die grote daden die God gedaan heeft. Jethro vertelt het. Hij zei, moet je eens horen wat ik allemaal gehoord heb. Vers 9, Jethro verheugde zich erover. Dat de Heer Israël zoveel daden had bewezen en hun had gered. Uit de handen van de Egyptenaar. Mozes had dat verteld. En Jethro heeft dat gehoord.

En we weten uit het boek Jozua. Dat die berichten ook zelfs in Jericho terecht gekomen zijn. Dat de volken eromheen onder de indruk waren van wat daar allemaal gebeurd is.

Maar nu is het Mozes die dat aan zijn schoonvader vertelt. En dit volk is hier, ware slaven zijn nu bevrijd. En Jethro verheugt zich daarover.

Hij benoemt dat ook allemaal. Ik zie dat de Heer machtiger is dan alle andere goden, zegt hij. En dat is heel belangrijk, daar kom ik zo meteen op terug.

Dat Jethro, die is priester en die dient God. En in die tijd hadden ze ook, dachten ze dat er allerlei goden waren. Maar de Heere is machtiger dan alle andere goden.

En het is mooi dat Jethro dat benoemt. Dat hij die grote daden van God benoemt. Vreugde daarover.

Geprezen zei de Heer dat hij jullie uit de macht van de Egyptenaren en de farao heeft bevrijd. Vreugde over het weerzien met familie. Maar vreugde ook over de daden van Yahweh, de God van Israël.

En als je hoofdstuk 18 in het geheel van Exodus leest. Dan weet je, het ging ook over het manna. Dat God het brood liet regenen uit de woestijn. Dat ze zelfs in die dorpplek te eten en te drinken hadden.

En in hoofdstuk 17. Dat de vijand Amalek hen probeerde te vernietigen. Echt een antisemitische poging om het volk Israël uit te roeien. Dat God daar een stokje voor stak. Dat God hen hielp om Amalek te verslaan. En dat hij zelf zegt, Amalek daaraan zal niet meer gedacht worden.

En dat God ook zijn verbond geeft en zijn wetten. En dat hij, zo mogen wij zeggen, dat Hij later ook Zijn Zoon gaf, Jezus.

Hoe goed zou het zijn om de daden van God te benoemen in je leven. Om te benoemen wat God doet. Om te benoemen wat God vandaag ook doet.

In levens van mensen. Op de huisbezoeken bijvoorbeeld. Om daarover te spreken met elkaar.

49:46

Wat doet God vandaag? Hij is aan het werk mensen. Hij is aan het werk in de kerk. Hij is aan het werk in de wereld. Hij is aan het werk in kinderen. In jongeren. In tieners. In twintigers. Mensen die op zoek zijn naar God. We horen het overal om ons heen.

Spreek erover. En deel met elkaar wat God doet in je leven. Vanmorgen nog, net even in de hal. Iemand die zei, ik heb toch zo'n geloofszekerheid. Ik heb toch zo'n vreugde in God. Deel dat met elkaar.

J. John, de bekende Australische evangelist. Misschien heb je wel eens filmpjes van hem gezien op internet. Die vertelt altijd van die mooie, smeuïge verhalen. Die vertelt een keer van een kerk. Een geloofsgemeenschap. Maar die had ook een prachtig kerkgebouw.

Het pand ernaast werd gekocht door een man die daar een nachtclub wilde beginnen. 24-7 wilde hij daar feesten en zal ik maar zeggen losbandige feesten geven. Een nachtclub.

En de kerk was daar helemaal niet blij mee. En die organiseerde een bidstond tegen de nachtclub. Tegen de buurman.

En in de nacht na die bidstond was er een blikseminslag en het huis van de buurman brandde volledig af. De buurman sleepte de kerk voor de rechter. Want hij zei, door die gebedsbijeenkomst is nu mijn huis, mijn pand afgebrand.

En de rechter die die zaak behandelde die zei, dit is een van de ingewikkeldste zaken die ik ooit gehad heb. Want ik heb te maken met een ongelovige man die gelooft dat God gebeden verhoort. En aan de andere kant een kerk die dat niet gelooft.

Geloven wij dat God vandaag werkt? Geloven wij dat Jezus vandaag Koning is? En aan de rechterhand van God zit? En mensen kan aanraken, kan aansporen om hem te zoeken. En om vrede in hun hart te geven. De vreugde, dat hij God is van genade.

Dat hij met je meegaat en dat hij je leven op het spoor wil zetten van geloof, hoop, liefde van Jezus Zijn Zoon.

Ik sprak een keer op New Wine iemand, een jonge vader die zijn tienerzoon meenam naar New Wine. Ze wilden daar eigenlijk heel graag dat hun kinderen ook werden aangeraakt door de Heilige Geest.

En hij zei, daar heb ik voor gebeden. Maar toen het gebeurde werd onze zoon zo aangeraakt door de Heilige Geest dat ons hele leven op zijn kop kwam te staan. Dat kan he? God is een levende God die mensen kan veranderen. Geloof je dat?

Vorige week, vrijdag een week geleden hadden we 24 Heaven met twintigers. Er waren zomaar 22 twintigers die erop afkwamen. Aanstaande vrijdag is het weer. Als je twintiger bent, je mag volgens mij vanaf 18 al komen, dan nodig ik je uit om er vrijdagavond bij te zijn. Gewoon gezellig. Ontmoeting. En ook een stukje verdieping. Mooie gesprekken. Ze waren niet meer weg te krijgen na afloop.

Jongeren die met God bezig willen zijn, die hem zoeken. Goed om het te benoemen. Zeker, er zal ook al heel wat aan de hand zijn in die levens van jonge mensen en in ieders leven is er wat aan de hand.

Kijk maar, we hebben allemaal een rugzak. Ook als je het niet ziet. Bartje heeft er denk ik ook eentje.

Maar God is bezig met mensen. Dat is mooi, benoem het. En dan vind je de vreugde in de Heer.

Waar ligt jouw vreugde? Waar word jij blij van? En al de moeite die er kan zijn in het leven. Toch, dat God er ook nog is. En dat hij je in moeilijke dagen draagt en er doorheen haalt.

Laat dat je vreugde zijn. En deel dat ook, deel daarover. Zo geeft God reisgenoten, die vreugde geven.

54:19

Maar ook vriendschap. Ik had ook kunnen zeggen gemeenschap. Dat klinkt dan misschien wat officiëler. Maar vriendschap, dat allitereert weer leuker. Vrede, vreugde, vriendschap. Dat je samen aan de maaltijd zit.

In vers 12 staat, Mozes schoonvader Jethro bracht God een brandoffer en een vredeoffer. En Aäron en alle oudsten van Israël namen samen met hem aan het offermaal deel. Ten overstaan van God.

Alsof ze avondmaal vieren. Een maaltijd, een heilige maaltijd. Samen met God.

En ik dacht, maar ik kon de PowerPoint natuurlijk niet meer veranderen vanmorgen. Maar toen ik het vanmorgen, die tekst nog een keer las. Toen dacht ik, dit klopt helemaal niet.

Een heiden doet mee. Jethro was een heiden, hij was een Midianiet, hoorde niet bij het volk Israël. Maar hij doet niet mee met Mozes en Aäron. Maar hij is hetgeen die de maaltijd bedient. Die hier het brandoffer en het vredeoffer slacht. En Aäron en alle oudsten van Israël, die doen mee met hem.

Samen eten is een vorm van gemeenschap oefenen. Met wie breek jij het brood? Met wie deel jij je leven en deel je de verhalen van je leven? Met wie heb jij gezelschap, company? In het Engelse woord company zit het woord panis, het Latijnse woord voor brood. Dat je samen gemeenschap hebt, betekent dat je samen brood eet.

En als je samen een maaltijd nuttigt, dan is het zo goed om dat te doen. Maaltijd, het geheim van alfe. Het geheim van samen optrekken als familie. Dat je samen de maaltijd gebruikt en aan de maaltijd de verhalen vertelt.

56:14

Ik zei het al, Jethro was een heiden, hij was een niet-Jood. Hij was een priester in Midian. Een priester, dat is bijzonder. Dat kom je wel eens vaker tegen in je leven. Dat mensen van waarvan je het helemaal niet verwacht. Een lijntje met God hebben. Dat is bijzonder. Nou ja, als God God is, is dat eigenlijk helemaal niet zo heel bijzonder.

Jethro was iemand van het polytheïsme, wordt wel gezegd als ik de commentaren erop nalees. Polytheïsme, hij had de indruk dat er heel veel goden waren. En hij zegt de Heer, de God van Israël, is de belangrijkste God, de hoogste God.

Hij zegt niet dat het de enige God, dat komt straks nog in het Deuteronomium. Israël moet dat weten, de Heere is de enige. Hij was dus geen monotheïst, dus eigenlijk niet helemaal zuiver op de graat.

Hij was een polytheïst, hij geloofde dat er heel veel goden waren. En dat die ene God er bovenuit springt, dat dan weer wel. Nou, hoe zit dat dan in de Bijbel met dat polytheïsme? Wordt dat dan getolereerd? Wordt dat goedgekeurd? We horen dat wel vaker.

Dat er allerlei goden zijn, allerlei machten zijn. Je zou kunnen spreken van een ontwikkeling in de Bijbel. Van polytheïsme naar monotheïsme.

Van het idee dat er heel veel goden zijn en dat er één de belangrijkste is, naar dat die ene de enige is. En dat die andere machten die zijn geen echte goden zijn, er is maar één God. En dat weet Israël.

Maar je zou ook kunnen zeggen dat Jethro zegt, die ene God, die boven al die andere goden uitsteekt, dat is de belangrijkste. Nu zie ik in vers 11 dat de Heer machtiger is dan alle andere goden. Je zou kunnen zeggen, dat is al heel wat. Dat is al een hele mooie belijdenis. Dat er een niet-jood dat zegt. Welkom aan de tafel.

58:40

Wat een verschil dan met Amalek in het hoofdstuk hiervoor. Exodus 17 vers 8 tot 16. Dat Amalek het volk is, de samenballing van het duivelse macht, die tegen Israël opneemt en Israël uit wil roeien.

Dat is de opzet van Amalek. Dat is de opzet van Haman. Dat is de opzet van Hitler. Dat is de opzet van het antisemitisme vandaag. Israël moet van de kaart geveegd worden.

Joden moeten weg. Waar ze ook zijn. Pas daarvoor op. Dat is gevaarlijk, dat antisemitisme. Het is ook gevaarlijk om zelf zo te denken.

Maar wat een verschil dan met Jethro, de priester van Midian. Die zegt, ik wil graag aansluiten bij dat volk, dat de Heere als God heeft.

Je komt dat in de Bijbel heel vaak tegen. Koning Nebukadnezar in het boek Daniel. Die zegt geprezen zij de God van Israël. Hij is de hoogste God.

Je komt het tegen bij de Samaritanen in 2 Koningen 17. Dat is een heel verhaal. Maar dat waren eigenlijk soort net niet heidenen, maar ook net niet joden. Een beetje ertussenin. Ze kenden de God van Israël, maar ze wisten niet precies hoe ze hem moesten vereren.

Jezus gaat met de Samaritanen in gesprek. Jullie zoeken ook God, hè? Ja. God is op zoek naar mensen die hem zoeken. Kom erbij. Vriendschap.

Dat je reisgenoten ontmoet, vandaag de dag ook. Die misschien anders denken dan jij en misschien anders in het leven staan dan jij.

Het heeft te maken met inclusief kerk zijn. Het gaat niet alleen maar tussen wie is lid en wie is niet lid.

Nee, het gaat erover. Wil je God zoeken? Mag ik met jou delen de pijn van mijn ervaringen? Mag ik met jou delen de vreugde over Gods genade? En als je het verhaal van mijn leven hoort, zo kun je soms mensen horen zeggen, dat je denkt, wat een wonder dat je er nog bent. Wat een wonder dat je nog gelooft.

Dat is al een wonder. Dat je in de shit van je leven toch iets van de vriendschap van God mag ervaren. Dat.

Iemand zei, er is verschil tussen boeren die een hek om hun weiland zetten om de koeien te verhinderen weg te lopen. Maar je hebt ook boeren die doen het anders. Die zetten geen hek om hun weiland heen. Die zorgen dat er eten is en dat er drinken is. En dan komen die koeien altijd weer terug. Dat we zo kerk mogen zijn.

Niet van hier precies, daar loopt de grens en daar ben je geen kerk meer, daar ben je geen Christen meer. Maar hier is de bron. En wees welkom.

Dan komen mensen vanzelf. Geleid door de Heilige Geest. God geeft reisgenoten die vriendschap geven.

En hoe mooi is het als je mensen vriendschap mag ontvangen van mensen. Ik denk aan Gerard. Ik denk aan zoveel mensen, kijk eens om je heen.

Ik denk aan mijn eigen schoonvader, het gaat hier over een schoonvader. Mijn eigen vader, mijn eigen ouders, schoonouders, familie. Mijn vrouw, mijn kinderen, jullie.

Wat een vriendschap. Kijk eens wat God allemaal geeft. Een gemeenschap. Als we hier samen zijn. Als we samen avondmaal vieren. Als we samen optrekken.

In de bijbelkring, op catechisatie, op wat voor manieren je ook maar elkaar ontmoet. En dat je er nog bent zeg. Dat je het geloof nog mag hebben. Dat je nog leeft. Wat een wonder. God geeft ons aan elkaar om dat te ontdekken en te ervaren.

1:03:20

God geeft nog meer in reisgenoten. Hij geeft vrede. En dan kom ik bij dat laatste stukje. Waarin Jethro Mozes adviseert om het wat rustiger aan te doen. En om de taken te verdelen, om te delegeren.

We waren een keer in de diertuin Ouwehand in Rhenen. En daar was precies op die dag ook een optreden van Hans Klok. Die bekende illusionist. En ik dacht, daar willen we bij zijn. En toen stonden we in de rij. We stonden vrij lang in de rij. Het was warm. En een van onze kinderen ging toen knocky-out. Ineens lag hij op de grond. Door de warmte bevangen.

We hadden eigenlijk eerst een boterhammetje moeten eten. Dan was het misschien allemaal anders gelopen. Het is allemaal goed gekomen natuurlijk.

Maar je zult maar heel lang in de rij moeten staan in de warmte. En dan nog in de woestijn. Mozes is de hele dag bezig. Omdat allerlei mensen hem om raad vragen. Van ‘s morgen vroeg tot ‘s avonds laat in de warmte van de woestijn. En de mensen werden er ook moe van. De hele dag in de rij staan in die hitte.

En Jethro zegt, waarom doe je dit zo? Een simpele vraag. Het is een mooie vraag.

Waarom? Het kan toch makkelijk anders, man. Waarom houd jij als enige zitting, terwijl de mensen. Waarom vermoeien je je zelf zo? Je moet het verdelen, man. Stel verstandige mensen aan. Godvrezende mensen. Die zich niet laten omkopen. Ook prachtig dat hij dat erbij zegt.

Over duizend, over honderd, over vijftig en tien. Maak groepen. En maak mensen verantwoordelijk. Schakel mensen in. Die mensen kunnen ook wel wat. En als het te moeilijk voor hen is, dan komen ze wel bij jou.

Dan heb jij een beetje rust. En kun je je focussen op wat echt belangrijk is. Mensen onderwijzen in de wet van God.

Soms heb je net even dat impuls van buitenaf nodig. Om te zien, waar ben je nou helemaal mee bezig.

Ik ga komende week drie dagen het klooster in. Misschien ook wel om daar dingen te ontdekken. Even een andere blik. Misschien pak je zelf ook wel eens rust.

En ben je bereid ook om te luisteren naar wat een ander zegt. Of je nou gelooft of niet. Wat een ander zegt die je even een spiegel voorhoudt.

Waar ben je nou zo druk mee? Het is goed om druk te zijn, maar loop je zelf niet voorbij. De wijsheid. De wijsheid die we in de Bijbel tegenkomen in het boek Spreuken, Prediker.

En ook op het puzzelblad trouwens. Wat is de oplossing? Jongens en meisjes van de woordzoeker. Heeft iemand dat al gevonden? Nog niet? Dan ga ik het ook nog niet verklappen.

Maar het gaat erover dat je... Nee, ga ik het ook verklappen. Nee, ga ik het niet doen.

Delegeren. Praktische raad. En in Deuteronomium 1 blijkt dat Mozes dat ook overlegd heeft met het volk. Dat hij het niet zomaar aan hen heeft opgelegd. Maar in Deuteronomium 1 vers 14 zegt hij. Jullie waren het er ook mee eens dat we het zo gingen doen. Groepen en mensen verantwoordelijk maken.

Zoals we in de kerkenraad dat ook doen. Het is fijn om te weten voor de mensen die benoemd zijn als ambt drager. We werken in teams.

Dat is in Microsoft Office. Maar Mozes werkte dus ook al in teams. Deden ze toen al in teams.

En... Mensen... Die konden dat ook. Die wilden dat ook. In Exodus 36 lezen we dat de mensen meer dan genoeg brachten aan spullen voor de tabernakel. Dat Mozes moest zeggen. Ho, ho, ho. Is genoeg.

Dat lees je zo in 36 vers 5. Men bracht van alles. En... Blijkbaar vonden ze dat ook fijn om te doen. Mensen... Kun je ook best inschakelen. Kun je best opdrachten laten doen.

Paulus zegt dat ook in 1 Korinthe 12. Als je die gave hebt, schakel hem in.

Zodat Mozes tot rust komt. Dat is ook wat in het Nieuwe Testament leest. Jezus zegt tegen zijn leerlingen. Kom tot rust. Rust even uit. Rust uit bij God.

Als ik iets van Gerard heb geleerd. Dan is het aanpakken. Praktisch bezig zijn. Heel duidelijk. En dan kan je heel veel verstouwen in je leven. Maar ook... Wat die van de week nog tegen me zei. Alles is genade. Alles is genade. En wat heeft hij dat aan veel mensen mogen doorgeven.

1:08:53

Alles is genade. En dat is... Kom tot rust bij God. Ontvang de vrede die God geeft. Dat geeft je leven zoveel steun en zoveel kracht. En dan heb je ook heel veel om uit te delen.

Iemand heeft Psalm 23 als volgt hervertaald. En ik ga dat even voorlezen. Ik vond het zo mooi. De Heere bepaald mijn tempo Psalm 23, ik hoef me niet te haasten. Hij doe me stilstaan om even tot rust te komen, hij toont me beelden van stilte die mijn ziel verkwikken. Hij leidt mij in de sporen van efficiency door kalmte van geest. Zijn leiding is vrede. Zelfs al moet ik elke dag een heleboel doen. Ik maak me niet druk. Want hij is bij mij. Zijn tijdloosheid en zijn Heerlijkheid houden mij in evenwicht.

Hij richt voor mij een dis aan van verkwikking en nieuw leven. Te midden van de drukte. Door mijn hoofd te zalven met de olie van rust en vrede. Mijn beker loopt over van vreugdevolle energie. Ja, zulke harmonie en effectiviteit zullen de vrucht zijn van mijn uren. Want ik zal wandelen in de vrezen des Heere. En in zijn aanwezigheid verblijven tot in lengte van dagen.

Hoe mooi is dat? Dat komt ook tot ons in allerlei cursussen. Ben Tiggelaar. Mensen die... Van die... Goeroes. Ja, toch? Het zit allemaal al in de Bijbel. Het zit allemaal in de levende omgang met God.

Iemand schreef... Dit wat in Exodus 18 gebeurt is een fase in de geschiedenis van Israël. Waarin de rechtspraak geregeld is. Je kunt het ook zo zeggen dat... Dat God het goede van de heidenen in Israël integreert.

En dat hij, dat zie je in Openbaring 21 en 22 ook. Dat in de nieuwe hemel en de nieuwe aarde in het nieuwe Jeruzalem... Wordt de eer van de volken binnen gedragen. Alles wat God in de heidenen, in de volken aan goeds gelegd heeft... Dat is straks ook weer zichtbaar in het nieuwe Jeruzalem.

En dat zit ook allemaal hier in Exodus 18. Dat God die wijsheid van... Samen sta je sterk. Doe het niet alleen. Dus ook draag je steentje bij als je dat kan. Maar vanuit de rust. Vanuit de genade.

Haal maar eens even heel diep adem. Adem in en adem uit. Dat hangt niet van ons af. God geeft je zijn vreugde, zijn vriendschap en zijn vrede. Het is allemaal voor betaald. Het is allemaal volbracht.

En je mag het zomaar ontvangen. En zo brengt God ons in het beloofde land.

1:12:30

Het laatste vers van Exodus 18. Daar staat... Daarna deed Mozes zijn schoonvader uitgeleiden... En deze keerde naar zijn land terug. Dag pap, zo gaat het zo gaat het in het leven dat je een tijdje met mensen mag optrekken en dat je ook weer alleen verder moet.

Mozes gaat verder. En God gaat met hem verder. Jethro loopt een stukje mee. En zo mogen wij met elkaar, met mensen om ons heen, een stukje meelopen. God gaat ook met jou, met u en met mij verder.

Met zijn vreugde. Met zijn vriendschap. En met zijn vrede.

Amen.

Preek
Wij zijn onderweg met Israël naar Gods nieuwe wereld.

Gemeente in de openbaring van de verborgenheid
[HSV] Efeze 2:15
“…tot één nieuwe mens…”
[HSV] Efeze 3:5-6
“…in andere tijden niet bekendgemaakt…”

Toetsing
Geen voortzetting van Israël
Maar een nieuwe mens, eerder verborgen

Conclusie
De basis van de preek plaatst de gemeente in Israël, terwijl de verborgenheid iets nieuws openbaart.

Wat de preek zegt
Wij zijn onderweg naar Gods wereld.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] Efeze 2:6
“…mede doen zitten in de hemelse gewesten…”
[HSV] Kolossenzen 3:3
“…uw leven is met Christus verborgen in God”

Toetsing
Niet onderweg als volk
Maar geplaatst in Christus

Conclusie
De preek neemt het beeld van Israël (reis), waar de verborgenheid spreekt over positie.

Wat de preek benadrukt
God ervaren, voelen, zien werken

Wat de openbaring laat zien
[HSV] 2 Korinthe 5:7
“…wij wandelen door geloof, niet door aanschouwen”
[HSV] Efeze 1:13
“…verzegeld met de Heilige Geest”

Toetsing
Zekerheid ligt in wat vaststaat in Christus
Niet in wat ervaren wordt

Wat de preek doet
Exodus 18 wordt verbonden met avondmaal / gemeente.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] 1 Korinthe 11:24-25
“…doet dat tot Mijn gedachtenis”

Toetsing
Geen offersysteem
Geen priesterschap
Alleen gedachtenis in het lichaam

Conclusie
Israëlische vormen worden toegepast op de gemeente.

Wat de preek zegt
Samen eten en optrekken (company) wordt gezien als gemeenschap.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] 1 Korinthe 1:9
“…geroepen tot de gemeenschap van Zijn Zoon…”
[HSV] 1 Korinthe 10:16
“…gemeenschap van het lichaam van Christus…”
[HSV] 2 Korinthe 6:14
“…welke gemeenschap is er tussen licht en duisternis?”

Toetsing
Gemeenschap = deelhebben aan Christus
Niet gebaseerd op samen eten of gezelschap

Conclusie
De preek maakt van gezelschap (maaltijd) de basis van gemeenschap, terwijl de Schrift gemeenschap fundeert in “in Christus zijn”.

Wat de preek zegt
Samen optrekken en openheid vormen de gemeenschap.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] 2 Korinthe 5:17
“…in Christus, nieuwe schepping”
[HSV] 2 Korinthe 6:14
“…geen gemeenschap met duisternis”
[HSV] Galaten 1:8
“…vervloekt”

Toetsing
Gemeenschap ontstaat in Christus
Niet door samen optrekken zonder grens

Conclusie
De preek legt de basis sociaal, terwijl de verborgenheid die geestelijk bepaalt.

Wat de preek doet
Trekt lijn naar huidige vijanden.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] Efeze 6:12
“…niet tegen vlees en bloed”

Toetsing
Geen aardse vijandslijn
Maar geestelijke strijd

Conclusie
Aardse lijn in plaats van geestelijke werkelijkheid.

Wat de preek doet
God gebruikt / integreert wat mensen (heidenen) inbrengen.

Wat de openbaring laat zien
[HSV] Filippenzen 3:7-8
“…ik heb dat alles als schade geacht…”
[HSV] Efeze 2:15
“…nieuwe mens scheppen…”

Toetsing
Geen opbouw vanuit het oude
Maar alles nieuw in Christus

Conclusie
De lijn van integratie hoort bij Israël, niet bij de verborgenheid.